اعتیاد به زبان انگلیسی، ترک کن (قسمت دوم)

قبل از اینکه این پست را بخوانید لطفاً قسمت اول “ترک اعتیاد به انگلیسی” رامطالعه کنید.

شاید محاورۀ قسمت اول “اعتیاد به انگلیسی” به نظر عجیب برسه اما این اعتقاد شخصی هست منورالفکر که چند روز قبل در مواجهه با شخصی دیگر که شش سال بود به مؤسسه زبان می رفت ایراد می شد.

ابتدا از صحبت و انتقاد آن دوست عزیز به آن شخص شش سال مؤسسه زبان رفته بیان می شد متعجب شدم مخصوصاً استدلال هایی که ایراد می کرد و چراهایی که می پرسید که تعدادی از آنها را در پست قبلی خواندید و احتمالاً لبخندی هم زده اید.

این شخص می گفت که ما بایستی به فارسی خودمان اهمیت قائل شویم و در جهت اعتلای ان تلاش کنیم، ضمن احترامی که به زبان ملی می گذارم اما استدلال او شبیه به این است که بگوییم به جای اینکه همه اش ریاضی بخوانیم بیایید ادبیات بخوانیم اگر ریاضی زیاد بخوانید باعث می شود ادبیات ما ضعیف شود این هم دلیل شد، تو هم می توانی فارسی قوی داشته باشی و هم انگلیسی قوی.

نکتۀ دیگری که بیان می کرد می گفت این زبان محصول امپریالیسم است و از امپریالیسم جدیدی به نام امپریالیسم زبانی نام می برد، فعلاً ذکر این نکته کافیه که بالاخره زبانی بایستی بین المللی می شد یعنی نمی شد که این دهکده زبان بینابینی نداشته باشد حالا هر زبانی هم که می شد باز هم همین قضیه مرغ و تخم مرغ پیش می آمد.

واقعاً تعجب می کردم همچنین افکاری در بین مردم باشد قبلاً شنیده بودم که فردی گفته بود زبان انگلیسی نه تنها زبان علم نیست بلکه  زبان جهل و فساد است و یا قس علی هذا که همچنان بیان می شود اما در بین آحاد مردم خوب کمی عجیب بود امثال این افراد یا واقعاً مختصات جهانی را متوجه نمی شوند و یا اینکه مغرضانه و یا حتی متملقانه حرفی می زنند.

اما نکته ای که من از میان مهملات او پیدا کردم و قسمت دندان درخشنده ای بود که حضرت مسیح نشان مردم می داد و آن هم این بود که بعضی اشخاص از سواد انگلیسی شان استفاده ای نمی کنند بلکه فقط در پی تلنبار کردن هستند.

برای یادگیری مهارت زبان انگلیسی، چهار سال ممتد مؤسسه زبان نه تنها لازم است بلکه از واجبات هم شمرده می شود چون مثل هر مهارت دیگری پایۀ خوب نیاز است اگر پایۀ خوب علی الخصوص در سنین پایین پی ریزی شود می توان ساختمان و یا حتی sky scraper مرتفعی بنا کرد، اما بعد از آن چهار سال مؤسسه زبان رفتن فقط با یک شرط می تواند همچنان ادامه یابد و آن هم در پست بعدی خواهم نوشت.

بعضی ها هم همچنان چند وقت یک بار از روی تفریح و تفنن به چند تا کانال تلگرام که عضو هستند سر می زنند و انبوهی از کلمات و اصطلاحات cramming  می کنند بعد هم عذاب وجدان خود را با این کار رفع می کنند که بالاخره کاری انجام داده ایم.

به نظر من هر زبان آموزی بعد از طی کردن چهار سال در مؤسسه زبان، بایستی راه دیگری را انتخاب کند یا حداقل به روش قبلی خودش اضافه کند.

در پست بعدی در مورد آن راه و روش خواهم نوشت. شما هم اگر راهی به نظرتان می رسد خوشحال می شوم بدانم تا از حالت اعتیاد به انگلیسی نجات پیدا کنیم اعتیاد به انگلیسی بدین شکل که کمی کلمه و اصطلاح انگلیسی مصرف کنیم  تا خماری نکشیم و نعشه شویم همچنین اسلوبی که با عمل به آن دهان افرادی مثل آن شخص منورالفکر نسبتاً محترم مثلاً دلسوز را ببندیم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *