اولویت در یادگیری مهارت های چهارگانه زبان

داخل منابع یادگیری زبان و حتی روش های یادگیری زبان اولویت نقش بسیار مهمی دارد اما امروز می خواهم در مورد اولویت sub skill های زبان صحبت کنم.

همان طور که آقای شعبانعلی، معلم عزیز بنده بارها در روزنوشته هایشان مطرح کرده اند و من باز هم تأکید می کنم اگر این سری مطالب که من نمونه ای از آن را اینجا و اینجا قرار داده ام نخوانده اید و حتی اگر هم خوانده اید جهت یادآوری مجدد بخوانید.

 

کدام یک از مهارت های زبان آموزی اولویت بالاتری دارند؟

 

البته که فرد به فرد بر اساس هدف و اولویت ها فرق می کند اما خوب در کل، اگر متوسط جامعۀ زبان آموزان را در نظر بگیریم به نظر شما کدام مهارت از مهارت های چهارگانه Listening، Speaking ، Writing  و Reading اولویت بالاتری دارد؟ کدام یک از دو شرط ارتباط با ناخودآگاه و همچنین کاربردی بودن بیشتر را با هم دارد؟

 

دو شرط، اول اینکه در زندگی روزمره بیشتر به کار می آید و شرط دوم اینکه کدام یک بیشتر با ناخودآگاه شما ارتباط برقرار می کند (توجه کنید که نوشتم بیشتر کاربرد دارد و بیشتر با ناخودآگاه شما ارتباط برقرار می کند؟)

 

این روزها چند موقعیت که در تماس با خارجی ها داشته ام توانسته ام صحبت ها را جلو ببرم این گفته به هیچ وجه به معنای این نیست که من آخرش هستم و جای کار ندارد اما خوب در کل وضعیت خیلی بد نیست اما من چند وقت یک بار با یک خارجی تماس خواهم داشت؟ آیا واقعاً اولویت من Speaking هست؟

 

خیلی فکر کردم تا به این نتیجه رسیدم که لیسنینگ ته  و آخر مهارت های انگلیسی است شما همیشه به آن نیاز دارید، با ناخودآگاه شما ارتباط برقرار می کند و همچنین روی سایر مهارت های شما تاثیر شدیدی دارد (البت به تنهایی نمی تواند اما همراه با تمرین آن مهارت می تواند اثر خوبی داشته باشد)

 

فقط عیبی که دارد مشکل بودن آن است واقعاً تمرکز بالایی نیاز دارد. البته که این تمرکز به راحتی برای هر شخصی در دسترس نیست؟ ( و من جزء این سری از افراد هستم که فقط در ساعاتی محدودی در شبانه روز به تمرکز خوبی می رسم که می توان این تایم خاص را گل وقتم بنامم که مصرف کارم می شود)

 

مساله دیگر لیسنینگ به نوعی top-down  هست بر خلاف سایرمهارت ها که بیشتر حالت button-up است.

 

این نکته هم در آخر اضافه کنم که این تقسیم بندی به هیچ وجه قطعی و حالت صفرو یک نیست بلکه حدودی و نسبی است.

در پست های بعدی بیشتر در این مورد صحبت خواهم کرد.

 

پی نوشت بسیار مهم:

بعد چند وقت که لیسنینگ می کنم به این نتیجه رسیده ام که اگر media player  بود که در زمان های مشخص به صورت اتوماتیک قطع و وصل می شد ( برای مثال 30 ثانیه play  و 30 ثانیه بعدی Pause می کرد) لیسنینگ برای من خیلی راحت تر می شد و پیشرفت بهتری داشتم. چند تا فایل رو خودم با تایم های مختلف با نرم افزارهای ادیت فایل صوتی ادیت کردم و تمرکز بهتری عایدم شد. این هم بد نیست بگویم که این روزها NPR fresh air را منظم لیسنینگ می کنم.

از آن وقت خیلی سرچ کرده ام تا نرم افزار و یا اپلیکیشن با همچنین قابلیتی را پیدا کنم اما تا الان ناموفق بوده ام

از دوستان عزیز در این مورد اگر راهنمایی کنید کمک بزرگی به من خواهد بود 🙂  اگر همین جا کامنت بگذارید یا با ایمیل به من اطلاع دهید بسیار سپاسگزار خواهم بود.

البته تا یادم نرفته این را بگویم که متد فردی به فرد دیگر فرق می کند و من با این روش نتایج بهتری گرفته ام و مطمئناً برای درصدی از افراد همچنین کاری جواب می دهد.

ضمناً خوشحال می شوم اگر سوالی، انتقادی، ایرادی و ابهامی به این روش دارید به من بگویید.

 پی نوشت دوم: ایمیل من  mhasanbahramid@gmail.com

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *